Bugün yapmamam gereken bir halt yedim: Babam gene bir doktor dönüşümüzde saçma sapan triplere, şımarıklık gösterilerine girdiğinde, ailemin yanında sinir krizi geçirip bildiğiniz infilak ettim.
Çok yanlıştı bu. Faydası yok. Üstelik ortalık pislik içinde kaldı.
Bu hafta üçüncü kez doktora gittik. Geçen hafta iki. Yani bildiğiniz mesai yapar gibi sabahtan Bakırköy’e, annemlere gidiyorum, babamı alıp Çapa’ya geçiyoruz, bazen 6-7 saat hastanede durmak zorundayız. Ve ben şikâyet etmiyorum, babam o, her şeyiyle ilgilenmek zorundayım çünkü, ama o beni sinirli, kavgacı, saygısız buluyor. 12F TAK kataterini çöpe atacakmış, kullanmayacakmış. Bana kızgın olduğundan. Şova bak sen.
Bozulan sinirlerimin yanısıra bir parça da rahatladım. Demek ki ben boşuna dertlenip bunca zaman sadece onlar için yaşamaya çalışıyormuşum. Gerek yokmuş.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!