Still-Havva 23 Kasımda acil ihtiyaç duyduğu eşyalarını ve kıyafetlerini, 28 Kasımda da nakliyeci eşliğinde neyi var neyi yoksa her şeyini götürdükten sonra, şimdi yeni bir safhadayım.
Artık 'lütfen evine dön' diyemem. Bana bir şans daha vermesi için dil dökemem. Geri gelmesi için yalvaramam. Vaadlerde bulunamam. Fikrini değiştirmesi için argümanlar sunamam.
Çünkü süreç bitti. Karar çıktı. Hüküm verildi.
Çırpındım durdum aylardır. Karşılık görmese de yüreğim sürekli pır pırdı. Hep o bahsettiğim milyonda bir ihtimal üzerine, son anda geri adım attığım karanlık düşüncelere karşı olağanüstü gayretle durdurmaya çalıştım. Onları oyaladım. Kendimi oyaladım.
Düne kadar milyonda bir de olsa duam, ümidim, hayalim vardı; yok oldu.
Yokum artık.
Yok oldum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!