İğneyle Kuyu Kazmak Üzerine… (13. Günün Hasbıhali)

 

Babamın hastanedeki 13. günü bugün, benimse son 14 günün ikisi hariç her gece yanında refakat ettim kendisine. Dün gece evime geldim biraz dinlenmek için, çabucak uyudum yorgunluktan. Kedi uyandırdı sabah, öğlen gene sızdım yorgunluktan. İki saate kalmaz çıkıp tekrar Yeşilköy’e, hastaneye gitmem gerek. 

Aşırı yorgunum. Hala. Anlatamam. 

Geride bıraktığımız 13 günde babamın gösterdiği ilerleme o kadar az ki, en başında doktorların söylediği ‘tedavisi çok zor bir hastalık, iyileşmesi çok uzun ve zahmetli bir süreç’ laflarını daha iyi idrak ediyoruz artık. Babamın yardım almadan yatağında sağından soluna dönebilmesi ya da yemeğini (tabi ki hasta yatağında) kendi kendine yiyebilmeye başlaması içimizi ümitle dolduran ilerlemeler. Her sabah aç karnına aldığı dokuz tablet ilaç tüberküloz için, gün içinde enfeksiyonu bitirmek için damar yolundan verilen dört çeşit sayısız (bilmediğim için yazdım böyle) antibiyotik kullanıyor, bir izotonik serumu var, kortizon iğneleri ve mide koruyucu iğne de cabası. Yıllardır dört tane kalp-tansiyon ilacı kullanan ve sürekli ‘her gün bir avuç ilaç almaktan’ bıktığı için şikâyet eden bir adamın ansızın karşı karşıya kaldığı bu manzarayla baş etmesi kolay değil, ama artık babam da anlamaya başladı durumunun vahametini. (Tabi ki o ilaçlarını da almaya devam ediyor çaresiz.)

Annemle barışmadık ama ateşkes ilan ettiğimizi ifade edebilirim. Saldırmıyor, hırsını benden çıkarmıyor artık. 

Meseleye iyi yanından bakalım: Daha kötüye gitmiyor babam. Ölüm oranının yüksek olduğu bu hastalıkta, tüberküloz menenjitte, tedaviye az ve yavaş da olsa cevap verdiğini söylemem yanlış olmaz. Doktorlar da olumsuz konuşmuyor. Salı günü birinin ağzını yokladım, aşağı yukarı iki hafta daha serviste kalacağını tahmin ediyormuş. 

Bu arada Bakırköy İlçe Sağlık Müdürlüğünün Bulaşıcı Hastalıklar Biriminden aradılar beni, babam hastaneden taburcu olduktan sonra tedavisi oradan devam edecekmiş. Bana verilen bilgiye atfen tüberküloz menenjitin bulaşıcı olmadığını paylaştım onlarla, evet, babamın tüberkülozu akciğerde değil beyin zarında yer aldığı ve menenjite sebep olduğundan bulaşıcı değilmiş ama gene de dosya onlara gitmiş, prosedür böyleymiş, hatta yakın aile fertlerini de bir ara ücretsiz olarak muayene etmek, akciğer filmlerini çekmek istiyorlarmış. Bence bir sakıncası yok. 

Hele sağlıkla bir taburcu olsun canım babam.