Tüberküloz menenjit. Gayet ölümcül, gayet riskli, gayet zor. Hastanın kendisi için son derece riskli bir durum.
Kendimi paralıyorum, salı akşamından beri kendimi paralıyorum. Buna Allah şahit, onlar da şahit.
O kadar yalnızım ki, o kadar yalnızım ki bunu hiç kimse bilemez bir Allah bilir. O kadar yalnızım ki.
Babam hastalığının ne olduğunu hala anlamadı, hala bana az önce hastalığının ismini sordu. Bu adama bu hastalığın ölümcül nitelikte olabileceğini, durumunun çok riskli olduğunu, hayati tehlikesinin olduğunu nasıl anlatabilirim?
Elli yıl evli kalıp hala hem kendisine hem akrabalarına hem de çevresindekilere kocasını sevdiğini ispatlama derdinde olan bir kadının kendi sağlık koşulları yüzünden kocasının yanına refakat edemediği böyle bir durumda hırsını oğlundan çıkartmasını nasıl açıklayabilirim? Her fırsatta oğlunu satmasını, en değersiz, en gereksiz insanların önünde bile hiçbir fırsatı kaçırmayıp oğlunu küçük düşürmeye çalışmasını nasıl anlatabilirim? Oğlu kendini açıklamaya çalıştığında onunla dalga geçmesini, aşağılamasını nasıl açıklayabilirim? Oğlu "Anne, beni kaybediyorsun," dediğinde "Ay, kaybetmek ne kadar kolaymış," diye çocuk gibi kıvırtmasını, dalga geçmesini nasıl izah edebilirim? Ne halde olduğumu sadece Allah ve Havva biliyor. O kadar yalnızım ki Allah'tan başka kimsem yok, Havva'dan başka destekçim yok. Daha hastanedeki ilk 24 saatimiz dolmadı, ben darmadağın haldeyim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!