Ne Olacak Bu İşin Sonu Üzerine...

Bugün annemle babamı kardiyoloğa kontrole götürdüm. Babamın yıllık muayene vakti geçen sene temmuz ayında gelmişti ama kırk dereden su getirip yaramaz çocuklar gibi istemem diye mızıldadı aylar boyu. Annem deseniz abartmadan söylüyorum, on metre yürüyünce nefesi tıkanan, dehşet verici bir şişko teyze haline döndü son yıllarda ve ne yaptıysam onu da ikna edememiştim görünmeye. Bu ‘aman ağzımızın tadı bozulmasın’ tavırları, ansızın değişti yakın zamanda, çünkü bir ay sonra ABD’ye torunlarını görmeye gidecekler, orada birkaç hafta kalmaya niyetliler ve yabancı yerde çocuklarının başına bir  sorun çıkarmak istemiyorlar belli ki. Tabi ki işime geldi bu durum, onların da benim de itimat ettiğim bir prof’a gittik bugün. Adam kardiyolog ama annemlerin aile hekimi gibi davranıyorlar ona, her iki manada da: Babamın on yılı aşkın süredir doktoru, geçirdiği kalp krizinde ilk müdahaleyi ve anjiyosunu o yapmıştı, o vakitler yrd. doç.’tu, şimdi prof.  Hala ona görünüyorlar. Ama bu arada dediğim gibi, idrar yolları sorunlarına da, ayaklardaki uyuşmaya da ondan medet umuyor benimkiler: Adamcağızı hezarfen sanıyorlar, ne yapayım, birine görünsünler, bir doktora itibar etsinler yeter ki. Gene de en komiği doktora gidip, ellerinden geldiğince ne kadar iyi olduklarını, sağlıklarının yerinde olduğunu söylemeleri, yinelemeleri; hasta olmayı ayıp ve kusur telakki eden bir nesil bu 70’likler, hekimle sohbet ortamı yaratıp geyik çevirmeyi ve sıkıntılarından konuşmamayı maharet sanıyorlar. Ne diyebilirim? Durumları çok iyi değil aslına bakılırsa, babam için sarı annem içinse turuncu alarm söz konusu. Ne var ki yaşlarına göre maşallah denilse yeridir, çok şükür buna. 

Hastane. Özel hastane, üstelik covid birimi de değil, buna rağmen o kadar kalabalıktı ki aylardan beri böylesine tıkış tıkış bir ortama girmediğimden olsa gerek tedirginlikle irkildim durdum orada geçirdiğim saatlerde. Eve gelmeden Havva’yı aradım, çift maske de takmış olsam halimden endişe ettiğimi ve mümkünse birkaç gün uzak duralım, ayrı yatalım dedim. Hiç ikiletmedi aşağıdaki fotoğrafı görünce. Bu işin şakası yok:

Muayenehanelerin, efor ve ekg odalarının olduğu koridorun görüntüsü. Eğer ileride biri bu fotoğrafta yer aldığını ve rahatsızlığı beyan ederse derhal silerim. 

İki gün önce 41,998 yeni vaka ve 185 ölüm,

Dün           42,551 yeni vaka ve 193 ölüm,

Bugün           49,584 yeni vaka ve 211 ölüm açıklandı.

Genel vaka sayısında dünyada sekizinciyiz, son üç günde yeni vaka sayılarına bakıldığında da ilk dörtten inmiyoruz.

…ve bugün benden iki yaş küçük kardeşimin ABD’de aşılandığını öğrendim. Hem onun adına mutluluk, hem imrenme, bir yandan da vaktinin çoğunu evde oturarak geçiren beni bile bu sahipsizlik ve değersizlik duygusuna boğan öfke bir arada içimde. 

Durum hiç iyi değil. İnsanlar bıktı, virus mutasyon geçirerek daha tehlikeli bir hale geldi ve savunmasızca başına gelecekleri bekliyor benim gibiler.