Psikolojim iyi değil. Damarlarımdan zehir akıyor sanki. Nefes alırken içime çektiğim hava hidrojensülfürden farksız, ruhum bir mengenede ezilmekte, beynim ise küllerden, tozdan müteşekkil.
Bakara’nın son ayetinde “Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Ey Rabbimiz! Bize, güç yetiremeyeceğimiz şeyleri de yükleme.” ifadeleri yer alıyor. Demek Allah, bizden öncekilere ağır yükler, sıkıntılar vermiş.
Akif, “Yetmez mi musâb olduğumuz bunca devâhi/ Ağzım kurusun.. Yok musun ey adl-i İlâhi!” diye rabbine isyan ederken Balkan Savaşının en karanlık günleri yaşanıyordu.
Benim içinde bulunduğum cehennemi ise Slayer çok daha yetkin ifade ediyor:
Voices inside my head
Hold me under.
Voices oppress.
Like roaring thunder.
An echo bouncing inside my brain.
How much can I take of the pain,
The pain!
A war raging deep inside my head,
A split decision that will end with me dead.
En kötüsü de şu sanırım: Evlenerek intihar edebilme özgürlüğü yitirdim. Boşuna dememişler, evlilik bir erkeğin ölümüdür diye.
İyi değilim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!