Josef Fritzl ve Arkadaşları Üzerine...

Her yazıda Gregor’a refer etmekten ben de sıkıldım, ama adamın Artemisia-Maussollos arasındaki cıvar ve hısım akrabalığı (yani hem karı-koca olmaktan mütevellit akrabalık, hem de kardeş olmalarından ötürü akrabalık) üzerine yazdığı post, tarihin hiçbir döneminde bitmemiş bir soruna işaret ediyordu; ensest. Neresinden bakarsanız bakın; mide bulandıran, en kibar ifadesiyle nefretle tel’in edilesi bir olgu; üstelik tarihin her döneminde, tüm kültürlerde, bütün dinlerde ve ahlak sistemlerinde şiddetle yasaklanmış olsa da, mutlaka her toplumda örneklerine rastlanan bir şey bu, Sadece tanrılar, tanrıçalar filan değil, söz gelimi Mısır’da Firavunlar kızkardeşleri ile evlenirlerdi. Caligula, Drusilla ile ilişki halindeydi kardeş olmalarına rağmen; Avusturya’da geçtiğimiz haftalarda ortaya çıkarılan gibi uç örneklerin yanı sıra, ülkemiz yazılı basınında her hafta görülen ve artık vaka-i adiye olarak kabul edebileceğimiz sıklıkta haber konusu olan ensest ilişkiler ve eğilimler, aslında sanılanın/bilinenin aksine yaygın bir hadise.

Youporn veya türlü porno sitelere (merak amaçlı bakıldığında) incest başlıklı bir kategori çarpıyor(muş) göze, öyle söylediler, yoksa ben bilmem, bu yaşıma geldim porno seyretmedim. Üstelik denildiğine göre mother-son, father-daughter, brother-sister gibi alt başlıklar altında sıralandığı da oluyormuş bu filmlerin. Hayatım boyunca porno izlememiş biri olsam da, bahse konu site editörlerinin aynı filmleri neden başka isimler altında yayınlamadıklarını ciddi anlamda merak ediyorum. “Horny mature mom blows son” veya “drunk old man fucks big boobed daughter” ve benzeri şekilde isimlendirilen (terminolojiye yabancıyım, af buyurun) filmlerde nasıl bir psikolojik ön-kabul var, dikkat çekmek isterim. Aynı filmi çok başka şekilde de gösterebilir bu siteler, “yaşlı ev sahibesi kirayı alıyor” veya “genç fahişe ihtiyar adamı…” falan filan. Bu satırlardan pornoya karşı olduğum sonucu çıkartılmasın, arkadaşlarımdan duyduğum kadarıyla iyi bir şey, ayrıca meseleyi bu açıdan tartışmak isteyenlere fenasi ile irtibata geçmelerini öneririm, adam “kimse beni ciddiye almıyor ve yazdıklarımı okumuyor” diye kızıp gitti hem. Benim vurgulamak istediğim tamamen ensest olgusu burada; perine kılları ağarmış morukların züttüğü 20’lik çıtır kızlar o heriflerin ne kızı ne torunu, film kategorisinde yazıldığı gibi menapoza girmiş teyzeler de kendi öz çocuklarına oral yapmıyor zaten. O zaman neden böyle adlandırılıyor?

Adli tıp araştırmaları ensest vakalarının ancak 10%unun aydınlatılabildiğini gösteriyor. Ama bu %10, aslında %10 değil; şöyle ki, eğer mağdur çok küçük değilse, suç şikâyete tabi bir hal alıyor, diğer bir değişle şikâyet edilmediği takdirde ortada her hangi bir suç/suçlu yok ve adli işlem de yapılamıyor. Ensest ilişkilerde taraflardan birinin “her zaman ve her şart adlında, kesinlikle ve mutlak surette” mağdur olması gibi bir zorunluluk da yok, yani iki tarafın da el bebek gül bebek birbirini şey ettiği örneklere rastlamak pek mümkün. Az evvel “%10” dediğim mesele, “bu durumdan rahatsızlık duyanların ancak %10’u şikâyette bulunabiliyor” anlamındaydı. Sosyal bilimlerde istatistiksel verilerle uğraşıldığında karşımıza “kara sayılar” (İngilizcesi black numbers) diye bir kavram çıkar, yapılan saha taraması, anket, kayıtların incelenmesi vs. çalışmalar sırasında ulaşılamayan ve hakkında net bir yargıya gidilemeyen incelemeler üzerine kullanılan bir terimdir bu. Buradan hareketle %10 ifadesinin geçtiği bilimsel makalelerde cümlelerin hep “sanılmaktadır”, “ön görülmektedir” diye bitirilmesine bir anlam verebiliriz. Lâkin, nereden bakarsak bakalım, ister %15’i açığa çıksın, ister %5’i, sonuçta yakın bir aile ferdi tarafından cinsel istismara zorlanan [gönüllüleri yukarıda devreden çıkartmıştık] ve şikayetleriyle bunu bildiren kişilerden çok çok çok çok çok fazlası sessiz, sağır ve dilsiz hayatlarını sürdürüyorlar. Yaşadıkları tarifi mümkün olmayan travmalar da yanlarından ayrılmıyor hayatları boyunca. Konunun uzmanı değilim, (bakmayın aslında hiçbir konunun uzmanı değilim ama her şeye maydanoz olmak var karakterimde) bununla birlikte şikâyetçi olsalar da o travmalar kolay kolay ortadan kalkmayacak zaten. Şikayetçi olup babasını- abisini- annesini- ablasını ele vermek ve cümle âleme rezil etmek ile, içine atıp saklayarak perişan, kendine rezil olmak… Berbat bir çatışma hali.

Yukarıda Gregor’un yazdıklarına atıfta bulunmaktan sıkıldığımı yazmıştım. Kendi hakkımda da –her ne kadar ciddiyet problemi olan bir adamın ciddi bir şeyler yazmaya çalışması kendisiyle çelişkili de olsa- gına geldi bana ve bıktırdığımın farkındayım okuyanları kaliyuga’dan (e.g. *, ** ) bahsederken. Kötü, pis, şeytani, yanlış, öğğğk olan şeyler, eskiden de vardı, tarih boyunca süregeldi: Ensest hep yaşandı, bizim artık garipsemediğimiz ve doğal gördüğümüz –anne babalarımızın hala yüzlerini kızartan- eşcinsel ilişkiler hiç yok olmadı, hayvanlar ahırlarda zütüldü. Yaşadığımız dönemde daha öncekiler gibi her haltı gene yiyor insanlar, ama şu farkla: artık bu biliniyor, duyuluyor, okunuyor, görülüyor. Gizlenmesine ihtiyaç duyulmuyor, saklamak, üzerini örtmek düşünülmüyor. Sosyal anlamda vereceği zarar ve deformasyon göz ardı edilerek sadece pazarlanıyor. Bu deformasyon artık doğru olmayanı “doğal görmektir”, çünkü sıklıkla tekrarlanan örnekler sıradanlaşır. “İnsanları bozuyorlar” demiyorum, ama yozlaşmaya meyilli kişilerin önünde otokontrolünü sağlayan olgu ve engelleri ortadan kaldırıyorlar. Kötülüğün, çirkinliğin pazarlanması elbette yazılı ve görsel basın aracılığıyla yapılıyor. Avusturya’daki babanın öz kızlarına yaptıklarından bana ne? Sana ne? Kime ne? Ne Mısır’daki, ne Ukrayna’daki, ne Şili’deki, ne de Sivas’taki insanı ilgilendirmiyor bu. Kimi ilgilendirir? Güvenlik güçlerini, adli makamları, adli tıp uzmanlarını ve adli bilimler alanında araştırma yapanları. O kadar! Zürich’teki market çalışanının, Trabzon’daki balıkçının, Hindistan’daki çay toplayıcısının veya Coca Cola Ceo’sunun Avusturyalı babanın işlediği haltları bilmesinden sağlayacağı fayda ne olabilir?

“Vay anasını, neler oluyor şu hayatta!” demesi mi?

Bir porno sitesindeki filme “boy fucks good looking mom in doggystyle” isminin verilmesi ile, Avusturya’lı babayı yakın yerlere koymak cesaret işi, biliyorum, örneklemelerden yola çıkıp tümevarım metodunu kullanarak vardığım bu düşüncenin bir de kaliyuga totolojisiyle desteklendiğini görmek benim yaptığım.

Şimdi aşağıdaki haberlere göz atınız. İki gündür farklı gazetelerde çıkan aynı olayın devamı niteliğinde, Aziz Nesin’in tabiriyle ve mine’l garaip bir hadise:

Son planda;

1- Anne şikayetçi değil.

2- Baba serbest.

3- Kız evine döndü.

E ne anladık biz bundan?

“Bu ne biçim yazı, nereden nereye atlıyorsun be adam?” diyenlere fısıldayayım: Demokrasiyle bitecek. Demokrasi beraberinde özgürlük, insan hakkı ve tolerans kavramlarını getiriyor, yanında bilgilenme ve basın yayın hürriyeti, arkasında fikir ve düşünce hürriyeti de demokrasinin kuyruğuna takılmış, hep birlikte arkasından gidiyorlar. Dokuz (9) kişilik bir arkadaş listemin olduğu Facebook sayfamda politik görüşümün/yaklaşımımın karşısında libertarian (özgürlükçü) yazıp, ardından burada“demokrasi dejenerasyon ve sosyal çürümeye sebebiyet veriyor, kaliyuga sürecini hızlandırıyor” gibi laflar geveleyince, haliyle Janus gibi, oradan bakınca demokrat, buradan bakınca faşist, ne biçim bok bu herif” diye düşünülebilir. Gerçek şu ki, ne faşist ne de sansür taraftarı olmadığıma blogun yüzlerce yazılık şanlı mazisi şahitlik edebilir. Demokrasi ve arkadaşları lehinde ve aleyhinde onlarca amcanın binlerce bıdı bıdısını okumuş biri olarak, Alselm Kiefer’in “Bir Katedral Yaratmak” isimli tartışma konulu kitabında geçen şu ifadeleri, gözlerimin önünde kıvranan dünyayı betimliyor:

“Büyük bir havuz, büyük ve karanlık bir birikinti var; ve bunun içinde neyin yüzdüğü görülmüyor. Her şey caiz ve liberal, her şeyin yüzmesine izin var.”