Depresif Mod Nasıl Bir Şeydir?

1- perşembe günü arkadaşınız arar; "Enrique Iglesias'ın konserine iki bilet var, cumartesi akşam, sana yollasam gider misin abi? diye sorar...
"Bilmem ne yaptığımın Enrique'sinden bana ne be kardeşim, ne yaptığı gıy gıyı severim ne de konsere götürecek bir çıtır var" demek yerine, "kusura bakma abi, cumartesi bir yere davetliyim, başka şekilde değerlendir, ileride eline bilet geçerse ara ama, öptüm kulağından, bye" dersiniz.

2- Kardeşiniz cuma akşamı arar, "abi kitap fuarına seninle gitmek istiyorum, kılavuzum sen ol, cumartesi işin yoksa seni alayım evinden, olur mu?" der.
"canikom cumartesi çalışıyorum gündüz, akşam da çok sevdiğim bir arkadaşın nişan yemeğine davetliyim, testere ile doğrar beni gitmezsem, kusura bakma, hem benim aradığım kitaplar fuarlarda olmaz, popülist yaklaşımlardan uzağım bilirsin, ne varsa Simurg'da var" şeklinde geri çevirirsiniz.

3- Bugün iş yerinde müdür, masasının üzerinde duran iki biletin üzerindeki resmi gösterip "bu adamları tanıyor musun?" diye sorar, Chick Korea ve Béla Fleck'tir onlar, kendisinin gidemeyeceğini, benim gitmek istemeyeceğimi öğrenmek ister.
"Aslında Slayer sevdalısı biri olarak özüme ihanet etmemem lazım ama Chick Korea bir klasiktir, gitmeyi çok isterdim, ama bir yere davetliyim Beyoğlunda" diye geçiştirirsiniz...

4- Bugün arkadaş arar, "akşam mutlaka görüşüyoruz, FB- BJK maçını izleyeceğiz ona göre, ne zaman fener maçını beraber izlesek heriflere geçiriyoruz unutma, gelmezsem büyü bozulacak ve takımın kaderiyle oynarsın" şeklinde önceki ısrarlı arayışlarına bir yenisini ekler.
"Aşkım biliyorum ama sana demiştim kankamın nişan yemeğine davetliyim, hem onlar da fanatik fenerli, anında alay etme şansım olur skor sayesinde, top yuvarlaktır ama maç kadıköyde, ben eminim kazanacağımıza, takımın bana ihtiyacı yok, zor günler için saklasınlar beni" tarzında şirince püskürtürsünüz.

Ve BEŞ: Davetli olduğunuz saat gelmiştir... Eve gelirken saç traşınızı olmuşsunuzdur. Duşunuzu alıp sabah işe giderken kestiğiniz sakallarınızı tekrar kesmiş, giyinip evden çıkmanıza tüm engelleri ortadan kaldırmışsınızdır.
Giyinemezsiniz ama.
"Sabahtan beri başımda öncül migren ağrıları dolaşıyor zaten" türünden bir kılıfa girer, saklanırsınız kendinizden...
"Bu kız beni kaç defa aradı bu yemek için" diye kendinizi yer, bitirirsiniz.
Birden eski sevgilinizin düğün yemeğinin de Egenin şirin bir ilinde bugün, bu akşam olduğunu anımsarsınız, unutmak için harcadığınız onca çabaya rağmen... 3 Kasım 2007...
Sabahtan beri bir lokma yememişsiniz, açlıktan mideniz kazınıyordur, ama mutfağa bakmazsınız bile...
Sigara üstüne sigara...
Telefon çalar: "Eyvah E. arıyor, söz vermiştim" dersiniz... Telefonu elinize aldığınızda fuckmate'in ismini görür içinizden bir küfür patlatır, açmazsınız.
Düğünü düşünürsünüz... Mutlu gelini... Mutsuzsa da mutlu olmasını istersiniz... O'nu mutlu edemediğinizi bilip, başkası mutluluk versin istersiniz...
Nişan yemeğini düşünürsünüz... Beyoğlu'nda bir barda...
"Giyinsem, gitsem, kafamı dağıtsam..." yapamazsınız...
Gürültü, kalabalık, yeni insanlar, tanışmalar... içinizden "ıyyyy" dersiniz...
Aklınıza çok sevdiğiniz E. ve nişanlandığı şirin beyefendi gelir... "Nasıl da ısrarla çağırmışlardı, yaptığım terbiyesizlikten sonra yüzüme bakmazlar... Geleceğim demiştim halbuki" diye dudaklarınızı ısırırsınız...
Internetten maçın skoruna bakarsınız, fener 2-1 öndedir...
"Bu akşam yaptığım en güzel şey üç paket sigara almak olmuş gelirken" diye mırıldanırsınız üç saatte bitmiş pakete bakarken.
Açsınızdır.
Mutfak yedi adım ötededir.
Migren gerçekten saldıracak gibidir...
Düğün yemeği devam etmektedir...
Nişan eğlencesi sürmektedir.
Koltuktan kımıldamazsınız.




Kımıldamazsınız...