26 Ağustos 2007 Pazar


Ölümüme tanık oldum, defalarca,
Parça parça edildim koca bir hızarla.
Alevler yüksekti, ateşin sıcaklığı âşina.
Kurudu kanım damarlarımda, beynim çalışmaz oldu,
Kalp ise zaten yoktu.
Uyuşan parmaklarım terk etti beni önce,
Ne kesebildim bileklerimi, ne de kuleye çıkmaya gücüm yetti.
Balıklar sevmedi tadımı, tuzlu su istemedi.
Toprak kabul etmedi, rüzgar reddetti küllerimi.
Aeneas'ın salak post-moderni lazım değil kimseye,
Zaten devasa narsizmi zâhir değil mi bu sözde?
Uyuyanlar ışık alsın ölülerden,
Sıvazlasın keçi sakalını şeytan keyifle.
Kurtlar domuzcuklarla tavla oynasın.
Karanlık çöksün, dünya batsın.
Nekrapol inşa edilmiş geniş ve gri,
Kapıda yazar, "Dünya: girin içeri"
Ne prototip gerek, ne arketip,
Geldiğim yer belli, bu yolun sonu gibi,
Welcome to the belly of the beast.
Go straight ahead, you'll reach the anus.





I think it's time to - (iki saniye bekleyip, sonra var güçle haykırarak)

CRY!!!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!