Gitmek istemediğim bir günde çıktığım tatilden, asla bu şehrin yakınlarında dahi olmayı dilemediğim bir günde döndüm...

Yapmadığım bok, girmediğim deniz kalmadı, hatta anladım ve ıstırap içinde sarsıldım ki artık yamaç paraşütü de kesmiyor beni... Ne dağdan çakıldım, ne de raftingte boğuldum. Ally'de bir köşeye çekilip ağlamak, Fethiye'de denize girmeyecek kadar herşeyden nefret etmek, millet eğlenirken devamlı kitap okumak, herkeşçiklerden uzak durmak, her gece alkol ve sürekli live undead ile here comes the pain şarkılarını mırıldanmakla geçti bir tatil...

I'm back...

Gene de, kimsenin beni bilmediği, tanımadığı, farketmediği, umursamadığı o muhitte olmak daha evlâdır İstanbul'da bulunmaktan.