Stargazer: Meâli ve Tefsîri Üzerine Kişisel Mülahazalar… (1)

Rock tarihinin en güzel şarkılarındandır bu… Ritchie Blackmore’un Deep Purple’dan ayrıldıktan sonra kurduğu yeni grubun vokaline Ronnie James Dio geçmiştir, ve doğrusu o 1.55m’lik adamdan bu ses ve yorum nasıl çıkar her zaman şaşırtmıştır beni. Gitarda tüm zamanların en büyük ustası olur, vokalde böylesi bir sıradışı karakter mikrofonda teganni buyurursa, şarkıların “büyüleyiciliği” hususu da un+yağ=helva şeklinde basite indirgenebilir haliyle, Man On The Siver Mountain, Catch the Rainbow, Rainbow Eyes, gibi lezzetinden yenmeyen helva örneklerinin yanında, bir de pişirdikleri Stargazer isimli bir şey var ki, işte orada duralım, secde edilesi, "yeme de, yanında da yatma, ne haddine, el pençe divan dur önünde” denilesi bir şarkıdır o, insan üstü nitelikler taşıyan… Müziğin dinen caizliği konusunda yapılan tartışmalarda Gazâli’nin “Bir ud çalarken kalbinde bir şey hissetmeyen kişinin imanından şüphe edilir” şeklindeki yorumu dikkat çekici gelmiştir her zaman bana. Müziğin tabiatında gerçekten ilahî bir şeyler var, başka olgulardan çok daha fazla tesir altında bırakan bizi, damarlarımızdaki kanın şırıngayla çekildiğini duyumsadığımız, yanaklarımızın gerildiği, hem tüm şiddetiyle haykırarak koşmayı, hem de oturduğumuz yerde ufaldığımız, küçülüp ezilerek kulaklarımızdan giren notaların arasında yok olmayı dilediğimiz bir tuhaflık o… Bu yüzden ardı ardına yirmi beş kere dinlesek bıkmayız bazı eserlerden, Beethoven’ın 7. senfonisinin 2. bölümünden kim sıkılır, veya Mendelsohn’un Salterello’sundan? Şarkılar ise biraz daha farklı, çünkü işin içine “söz” de giriyor, “söz ola kestire başı” lardan bahsetmiyorum tabii, müziği bir arap atından Pegasus’a döndürme yetisine sahip unsurdan bahsediyorum. (Serdar Ortaç’a selam olsun.) Stargazer işte böyle bir şarkı… Klasik müzik dinliyormuş havası veren, ama bir hard rock (hatta metal) sınırında dolaşan inanılmaz melodilerle dolu, sözleriyle de insanı aptallaştıran, şaşkına çevirip hayrete düşüren bir bütünlükle karşımıza çıkan bir parçadan söz ediyorum, henüz müziğin bitmediği, günümüzdeki soytarılıkların basit insanlar için icat edilmediği dönemlerde, 70’lerde yapılmış…
Blackmore ve beraberindeki amcaların 1976 senesinde çıkarttıkları "Rainbow Rising" albümlerinden Stargazer parçası…

Pek yakında…