Varuum Nicht?

...A war raging deep inside my head...

Aslında yaşanır bir hayatım var, güzeldir her şey, çikolata yer ve FIFA 2007 oynarım, sigara içer ve kitap okurum, bira içer ve porno izlerim, Slayer dinler ve ona eşlik ederim, karşı dairedeki sarışın ve dolgun hatunu dikizler ama o beni balkonda gördüğü zamanlar ignore eder, yüzümü çevirip bakmam, arkadaşlarımla derin psikolojik-felsefi muhabbetlere girer, hemen her zaman onları safıma çekerim, idol olma iddiama halel getirmem, ne yaparsam yapayım bana katlanan anneciğime haftada bir defa gider kaşarlı-pastırmalı yumurta yerim, babamla politika üzerine konuşur, kardeşimle NBA üzerine derin geyiklere dalarım, Yusuf’umu öper okşar, ufaklığı olan mızmız kızı bakışlarımla ağlatır, özel bir gayret sarfetmesem de hoşuma giden bir tarzda insanların nezdinde “uyuz ve sinir biri ama sevilesi ve özel” hissi yaratırım, ki bunda fevkalade başarılı olduğum da söylenebilir. Kimseye ihtiyacım olmadığı gibi bir başkasının da bana gereksinim duymasını engelleyecek tavır tutumlar içerisinde [ ve gayet doğal] bazen asosyal, kimi vakitler de anti-sosyal karaktere bürünürüm, bu şekilde tüm beklentilerden sıyırırım kendimi, beklenti “life is for my own to live my own way” düsturuna vurulan bir darbedir çünkü, hayatımın her anında ve safhasında yalnız olduğumu ve yaşarken de, ölürken de kimsenin benim/benimle olmayacağını, istese de bunun olanaksızlığını, tahammül etmezliğimi/edilemezliğimi, başıma buyruk olmanın bende yarattığı hazzı ve mutluluğu çok önceden fark ettim ben… Manyak Doğan Soyaslan hocamın dediği gibi “Sabancı da aynı kebabı yiyor, ben de, o zaman o kadar para gerekmez, ihtiyaçlarımı karşılayıp dilediğime sahip olayım yeter” şeklindeki eleştiriye açık saçma sapan bir önerme bana makul gelir, param bana yeter, kadınlar her yerde her zaman bulunur, kitaplar alınır ve okunur, satırların altını çizmek ve sayfaların üzerine not almak için kalemim daima hazırdır…

Benim aslında mutlu olmam gerek… Bir eksiğim yok… Fazlam var… Kitap yüklü bir eşek gibiyim, okuduğumu unutmam pek… Herkesle her şeyi konuşabilirim, bilgi ve görgümle ezilmem kimsenin karşısında. Sekste iyiyim, cins-i latif olarak bildiğimiz ama aklını en az biz erkekler kadar şehvetle bozmuş türün üyeleri bayılır beni kullanmaya. Yakışıklı sayılmam, aksine aldığım kilolarla iyice şiştim bu aralar, gene de yüzüne bakılmayacak bir tip değilim sanırım… Harika bir ailem, az ama bana değer veren birkaç dostum var… İş yerimde daima ön plandayım, on yıldır hiç kimse hakkımda tembellik, savsaklama, beceriksizlik nevinden bir eleştiride bulunmadı, zaten it gibi çalışmayı seviyorum, işkolik misali.

Aslında görünür hiçbir sorunu olmayan erken-orta yaşlı insanın, lise yıllarından beri devamlı “ölmem lazım, gecikmesin bu, biran evvel terk edeyim bu dünyayı, yetti gayri” havasından sıyrılamaması ve yüzeye çıkıp nefes aldıktan sonra sebepsiz yere tekrar derinlere dalarak ya bir köpekbalığının kendisini parçalamasını, ya vurgun yiyip yamulmayı ya da buzlu bir denizde yukarı çıkacak menfez bulamamayı ümit etmesi, tipik “nimete edilen küfür” nevinden ele alınabilir.

Çarpılacağım bu gidişle…

Gene de, Çarpacak Olan, bu arada alsa canımı keşke…

2+2=4 olmuyor bazen...

ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM
ÖLMELİYİM

tek istediğim bu...

... living mandatory suicide...

Eski Arkadaşım Sindar'ın müsadesine sığınarak...

Beşiktaş vs. Real Sociedad

Daimi ve değişmez aşkım olan FIFA 2007 ile geçirdiğim güzel günlerden, güven ve sadakata dayalı sağlam ve sevgi dolu beraberliğimizden söz etmek yerine, oyunla ilgili teknik bir açıklama yapmayı gerekli buluyorum...

İspanya 1. Ligi takımları (diğer ülke liglerinde olduğu gibi) kadro kalitelerine ve güçlerine göre yıldızlanarak kategorize edilmiş bu oyunda. Söz gelimi 4,5 yıldız verilmiş takımlar; Barça, Real Madrid ve Valencia gibi süper takımlar, 4 yıldız verilenler klüplerin bazıları Atletico Madrid, Sevilla, Zaragoza, Espanyol. Daha alt seviyede ise 3,5 yıldızlık takımlar mevcut, Celta Vigo, Mallorca, Racing Santander. Böyle gidiyor...

Bir süredir Real Sociedad ile oynuyorum, 3,5 yıldızlık vasat bir takım... 81 puanlı Kovacevic dışında parlak bir oyuncusu olmayan, [forvet mukayesesi için; David Villa 88, Fernando Torres 86, Van Nistelrooy 86, Ronaldinho 90) sıradan bir kadrosu var. Tabii benim mahir parmaklarımla bu takım La Liga'da şampiyonluk mücadelesi veriyor, ama ne zor bilseniz keşke...

Üst düzey takımlara karşı oynarken, maç tam bir sinir harbi halini alıyor. Real Sociedad'ta oynayan 75 puanlı Aranburu'nun 90 puanlı Cannavaro'yu bire bir mücadele sırasında çalımlayıp geçmesi ne kadar mümkün değilse, 70 puanlı Mikel Alonso, 86'lık Diarra karşısında nasıl süt dökmüş kediye dönüşüyorsa, ben de o hesap bütün oyunu devamlı yan paslar yaparak açmak, müremadiyen, sürekli defansta ve orta sahada top çevirmek, sonra rakibimi bir anlık uyuşukluğa sevkedip bir ara pası veya yandan ortayla alt edebilmek dışında bir şey yapamıyorum... Bütün oyun planı (kendisinden çok güçlü olan) rakibe şuursuzca baskı yapıp, faullerle veya nizami şarjlarla ite kaka top kapıp ya kontr-atak yapmak, ya da topu orta sahada (hem de kaptırmamaya çalışıp) döndürdükten sonra Goliath'ın bir anlık gafletini arayıp durmak olan bir strateji... Hal böyle olunca, 1-0 skoru yakalayıp üstüne yatmak için maç boyunca dökmediğim ter de kalmıyor...
İlk golü ben yersem, zaten çirkefleşiyorum iyice, neyse...

Dün Beşiktaş'ımın Fenerbahçe karşısında oynadığı futbolu -veya futbol oynayamamaktan ötürü düştüğü aciz durumu- görünce, aklıma Real Sociedad'ın Valencia veya Barça ile yaptığı maçlar geldi...

David, Goliath'ı yenmeliydi aslında... Bize böyle öğretilmişti!

...Chaos...