Üç aydır sadece Still-Havva'dan ve ilişkimizden bahsediyorum. Son üç haftada otuza yakın yazı yazmışım buraya, irili ufaklı. Bu noktaya varacağımı ta en başından biliyordum.
Evet, blog açıldı.
Ben kapanıyorum. Geride ceset bırakıyorsun dediğimde, bu evin ruhu seninle gidiyor dediğimde, beni cehenneme atıyorsun dediğimde ağzımdan ne çıktığının farkındaydım.
Bir süredir Rabbime isyan halindeyim. Namazı bile bıraktım, biliyor. Gidecek başka bir yerim yok, en nihayetinde gene huzuruna çıkacağım. O vakit ben, Oğuz, adaletine değil keremine, Cebbar ismine değil Vedûd ismine sığınıyorum. Affeder dilerim. Rahmeti sınırsız, beni de mahrum etmesin diye ümit ederim… Başkasına dua etmedim. SemiülAlim O, her şeyi görüyor ve biliyor. Beni de en iyi O biliyor, kuluyum, başka bir şey değil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!