Üç sene kadar önce hayatımıza giren, bu blogtaki onlarca yazının hareket noktası olan Covid, nihayetinde beni de buldu. Koca 4+2 dubleks evde o kadar ayrı durma çabama rağmen Havva (Pis Havva. Kaka Havva. Çiş Havva) bana bulaştırmayı başardı. Covid pozitif biriyim şu an itibarı ile.
İki ay kadar evvel grip olmuştum ben, çok ağır geçirmiş, bağışıklık sistemimin zayıflamasıyla açıklamıştım bu durumu. Neredeyse on gün hasta kalmıştım, sonrasında da enerjimi toplamakta zorlanmıştım. Şimdi ise covidim, o halime kıyasla daha iyi durumum: Halsizlik var biraz, sırt ve boyun ağrısı, bir de uyuma isteği. Havva çok daha ağır geçirmişti geçtiğimiz günlerde, onda ciddi bir baş ağrısı ve burun akıntısı da vardı bendeki semptomlara ek olarak. Hafif geçiriyorum özetle.
Yalnız, hepsi bir yana, nihayet ben de covid oldum ya, herkeste bir neşe, bir mutluluk, sormayın. "Nihayet bu herif de covid oldu çok şükür!" kutlamaları yapılıyor çevrede. Havva aşağıdaki test fotoğrafını kendi ailesi ve benimkilere şu mesajla gönderdi, anlayın ne demek istediğimi:
"Yavrumuz Oğuz Ensar'ın ilk covid mürüvveti 💙🙏"
Benimle ne alıp veremedikleri varsa, artık, onlar üçer tur atıp bana ilk kez bulaşınca keyiflendiler pisler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Tarihe Yorum Düşmek Senin Ne Haddine?!