Egom tuzla buz halde.
Onurum yerle yeksan.
Özsaygım beni terketti.
Hiç yaşamadığım türden bir depresyonda boğuluyorum bir süredir.
İçimdeki eziklik hissi gün be gün katlanıyor.
Ellerimin titremesi bir yana ayaklarım beni taşımıyor sanki. Kollarım bomboş.
Havva'ya bile anlatamıyorum. Anlayamaz. Anlamıyor zaten.
Bağırsaklarımın isyanı bir yana, kalbimin isyanından endişe ediyorum. Sıkça ağrıyor, sıkışıyor. Göğüs kafesimde ikiye bölünecek sanki.
Daha önce böyle hissetmemiştim hiç. Korkunç bir haldeyim.
