30 Ocak 1661: Kral I. Charles’ın idamının 12. yıldönümünde, Oliver Cromwell’in ölüsü mezarından çıkarılarak asılır ve Cromwell’in kesik başı, 1685 yılına kadar Westminster’da bir mızrağın ucunda asılı kalır.
Yazmayayım şu bloğa bir şey diyorum, karşıma beni zorlayacak şeyler çıkıyor. Okuduğum ve az evvel bitirdiğim kitabın son cümlesini yukarıda yazdım, ve evet, bugün de 30 Ocak.
Tesadüfe bak aq.
 |
| *** |
Dün ABD’de yaşananları, sadece bu meşum ülkede değil,
dünyanın geri kalanı için de bazı şeylerin tamir edilemeyecek ölçüde bozulduğuna
işaret ettiğini, belirsizliğe doğru yelken açıldığını yazacaktım. Dünyanın her
yerinde despotluğu ve faşist yönetimleri pragmatik amaçları uğruna destekleme
ahlaksızlığını utanmazca tercih eden bu ülkenin demokratik yaşam biçimini kendi
ülkesinde yaşanabilecek bir ayrıcalık haline getirdiğini, ama nihayetinde
onların da bir demagogun elinde oyuncak haline geldiğini ve o demagogun oyuncağı
geri verme zamanı geldiğinde itiraz edip canı öyle istediği için taşlarla
kırmaya kalkıştığını anlatacaktım. Hobbes’a, oradan Thrasymakhos’a atlayıp,
sofistin demagog haline gelmesinin nelere sebep olacağına dair ukala ukala
konuşacaktım. Demokrasi diye bir şeyin olmadığını, olamayacağını, çünkü
demokrasinin ancak bireylerin eğitim, kültür ve onurlu kişiliklere sahip
olmasıyla yaşanabileceğini, ama insanların genelinin aciz, aptal, düşüncesiz,
anlayışsız, çıkarcı ve kötü niyetli olmasından ötürü bu halk yönetiminin
kaçınılmaz olarak oklokrasiye dönüşeceği konusunda uzun uzun gevezelik
edecektim. Heath Ledger’ın değil, Joaquin Phoenix’in oynadığı Joker’in, yani ruhu
çölleşmiş, her alanda hayal kırıklığına uğramış, parası olmayan, toplumdan
dışlanmış sıradan ve basit insanların bilinçli bir kötülüğün şiddet aparatı
haline düşmesine dair laflayacaktım. Sözü gene ABD’ye getirecektim; Fransız
İhtilalinin bile öncülü ve yol göstericisi olan bu ülkenin geçmişte demokratik düzen
açısından tüm dünyaya bir örnek teşkil ettiğini, ama otoriterleşmenin ve
faşizmin tohumlarının yavaş yavaş filizlendiği Fransa, Almanya, İtalya vs. başka
demokratik ülkelerde dünkü olayların bir gübre işlevi göreceğine değinecektim.
Ne enerjim, ne isteğim var yazmaya. Dün tartışma
götürmeyecek ölçüde kesin olarak görüldü; demokrasi, antik ve ortaçağ
filozoflarının şiddetle eleştirdiği türden bir delilik, ulaşılamayacak türden
bir fantezi, gerçeklikten kopuk bir masal. Kötü malzemeyle Sultanahmet’in
inşası mümkün değilken, demokrasi ha?
Hadi be.
 |
| Amerika sikimde bile değil. |
